அள்ளிக் குழல்முடிந்து ஆசையோடு உன்னைநான்
மெல்லிய பூங்கரத்தால் மேனியை மாலையாக்கி
முல்லைச் சரவாயால் முத்தமிட காண்பேன்என்
மல்லிகைக்குள் உன்னால் மணம்!
கொள்ளை நிகழாத குவலைமலர் மங்கைநான்
துள்ளி நடந்து துவளாது பாசத்தினால்
கள்ளமாய் ஏதும் இன்றி காதல் கனியவர...
எள்ளிவிலக லாமோ? ஏங்கிடுமே உன்இளமை!
உணர்வு நரம்புகளோஉறங்க மறுத்தலால்
கனவு நடுவிலே காதல் சிரித்தலால்
தினமும் உன்நினைவோ தீய்க்கும் நெருப்பாம்
நனவில்நீ தழுவு நழுவும்நம் தனிமையே!
அணிமணி துணிஎன ஆவலொடு அணுதினமே
கனிஉ(ண்)ணும் அணில்அன்ன கனிகொடி மேல்ஊறும்
மின்மினி மினிமினி எனஎன்னை சுற்றுதுஉன் காதலே!
பிணிபசி பி(ன்)னித்தணி நிலவுகண்டு படுபனி ஒளியே!
இலைகொடி இடைநுனி முகர்சுவை கனிஎன
சிலைவடி சிந்தனையுள் சிற்பிஉளி அசைவுஅன்ன
அலைகடல் நுரையாய் ஆசைபிளா நிலாநோக்குதே
துளஅவன் வரவே தூதுசெல் என்முகிலே!
வாங்கும்என நீர்சுழலால் வருடும்நதி பூவனமே!! தாங்கும் எனப்பரவி தழுவும்உயிர் மகரந்தமே!
தூங்கிடு எனசென்றான் துவண்டிடுமோ சுவாசமே!
ஏங்கிட செய்அவனை என்உறங்கா காதல்நிலவே!
தடவிட்டவன் ஆண்டவனாம் தப்பாதுஅம் மூன்று
தடஅணில் அன்னநீ தக்கப்படி பெறஎன்றன்
இடைக்கீழ் எவன்தொட்டான் முன்னம்!
அழகியதமிழாய், இளகிய கனிப்பலாவாய், சுளையாய்;
கழலநிலம்மேல், ஒளியாய், சொட்ட; மழைபனி...
பொழிவாய், துளித்துளி, எழிலாய், துளிரதளிர;
உலாவிட கலையாய், நழுவும் நிலவாய் இரவுள்...
உலகம் தளர்வின்றி வளம்வரும் நிலைமையில்,
பழகு... பழகபாலும் கசந்திடும்! [ஆனால்] குளுகுளு
நிலவோ இனிக்கும்; அகிலமும் உன்தோன்றலில...
சுழன்றிட விடுபடவிடுமோ? நான்பாடும் பிரபஞ்சமே!
[*இராமன் எனப்படுவோனுடையது]
மலை முகடுகள்மீது பனிப்படுக்கை மயங்க
இயற்கை இனிமை!
நிலவும் முகிலும் தழுவி நீங்க...
வானம் இனிமை!
தாரகையர் தரணியை கண்டு ஏங்க
இரவு இனிமை!
நீயும் நானும் ஒன்றென ஒன்ற...
அன்பும் இனிமை!
தொட்டாலோ மெய்சிலிர்க்கும்; தொட்டுஅ விழஆசை,
திட்டாலோ பண்உதிர்க்கும்; தென்றல் கனியிதழ்தேன்,
சொட்டால்உன் வாய்மணக்கும்; சொக்கிமகிழ நீதாலி...
கட்டாமல் நான்மணந்தால் காதல்!
முன்னால்நீ தோன்ற முழுநில வாய்
தன்னால் அகலும் தவிப்பே!
என்அன்பே நாம்ஒன்ற காண்பேன்
அந்நாள் வருமோ வந்தால்நான் வாழ்வேன்
பெண்ணாள் நெடுநாள்!
